Home »

SOAP&SKIN (AUT)

Angstaanjagend mooi debuut van Soap&Skin

Paradiso, Woensdag 3 juni 2009

Angstaanjagend is een niet te vermijden woord als het gaat over Soap&Skin, het project van de Oostenrijkse Anja Planschg. Angstaanjagend mooi is haar debuut ‘Lovetune For Vacuum’. Angstaanjagend jong is ze: nog maar net negentien. En angstaanjagend volwassen, donkere muziek maakt ze. Soap&Skin speelt op woensdag 3 juni in de Grote Zaal van Paradiso. De voorverkoop begint op zaterdag 9 mei.

Anja Planschg werd op 5 april van het jaar 1990 geboren op een Oostenrijkse varkensboerderij. Veel meer is er over haar jonge leven niet bekend, behalve dat ze van jongs af aan leerde viool en pianospelen en dat ze daar ijzingwekkende muziek mee maakt. Van haar broer leerde ze gelijktijdig elektronische muziek maken op de computer. Op haar zestiende vertrok ze naar Wenen om daar aan de kunstacademie te studeren. Rond dezelfde tijd werd ze ontdekt door T. Raumschmiere en zijn Shitkatapult label, waar haar single Mr. Gaunt PT 1000 werd uitgebracht. Ze werkte verder aan haar debuut en stapte over naar het grotere label Couch/Pias, dat dit voorjaar ‘Lovetune For Vacuum’ uitbracht.

Hoe verleidelijk en eervol om vergelijkingen te trekken met bijvoorbeeld Nico, PJ Harvey, Tori Amos, Björk en Sinead O’Connor, geen van allen doet recht aan de klank van Soap&Skin. Vloeiende, klassieke piano begeleidt veel van de nummers, maar een laag van venijnige elektronica en haar buitenaardse en huiveringwekkende stem vernietigen elk verband met wat voor genre of gelijkgestemde artiest dan ook.

Plaschg speelde vorig jaar de hoofdrol in een theaterstuk over het leven en de dood van Nico, begin dit jaar was ze een van ontdekkingen van Eurosonic, haar debuutalbum is al besproken voor de soundtrack van een Oostenrijkse horrorfilm, en de internationale pers brult bijna van enthousiasme en ontzag.

“A Jarring juxtaposition of delicate and dissonant. […] Plaschg’s old-before-her-time, damaged-child vocals […]. Scary, but scarily good.”, zegt Paul Lester in de Guardian. Luke Turner van NME voegt daaraan toe: “this is a brutal dissection of love and innocence crushed. From among Teutonic swine, a dark and clouded pearl emerges.” En Boomcat zegt: “Highly Recommended.”