post rss

Broken Glass Heroes Review Pukkelpop

Review: Broken Glass Heroes op Pukkelpop 2010 (Club)

Sluit twee boy wonders op in een hok, schuif ze op gezette tijden wat voedzaams toe, laat in dat hok achteloos wat gitaren slingeren. Altijd een goed idee, en kijk: Tim Vanhamel en Pascal Deweze komen met Broken Glass Heroes, een dót van een groep, en verantwoordelijk voor een uurtje subliem schervengerinkel in de Club.

Het optreden

The Beach Boys op fietsvakantie in Limburg: zó klonken de Broken Glass Heroes in de Club. We hoorden songs waarin zijden waaiers de hitte ontzetten, de gebloemde bikini het enige relevante lapje textiel is, en meisjes – wanneer ze met de noorderzon zijn verdwenen, en niets dan een tros herinneringen achterlaten, samen met een gebloemde bikini – vriendelijk doch nadrukkelijk verzocht worden om terug te keren. Broken Glass Heroes spreidde een bedje van sixtiesgitaren waarop het verrukkelijk heupwiegen was, en pimpte een en ander op met naar tropische zonnebrand geurende samenzang.

Gaandeweg verlieten Broken Glass Heroes de paadjes van The Beach Boys, maakten ze uitstapjes richting country en rockabilly, en naar The Kinks toten trekkende rock. En in de finale zat een song die de mannen van Them Crooked Vultures op hun debuutplaat zijn vergeten.

Songtitels hebben we niet in de aanbieding: de plaat ligt pas op 20 september in de winkel – niet twijfelen! – en dus kunnen we alleen maar ‘Let’s Not Fall Apart’ vermelden, die heerlijk verslavende single die we, hadden we een auto, de hele tijd door het raampje lieten waaien.

Vanhamel & Deweze: we hadden ze eerder moeten opsluiten.

Hoogtepunt

Een jemenfoutistische lap Stoogesrock – denk: Iggy in een strooien rokje – diep in de set, inclusief een opwindende gitaarpartij waar Jimi ook wel tevreden mee geweest was. Maar geen idee hoe het ding heet.

Quote

‘Dit is ons beste optreden tot zover! Het eerste, ook.’